By:                      Fanny Koerts

Datum:                01-02-2010
Deze tekst van Fanny heb ik vrij vertaald  van het ‘durf te vragen’-concept naar mijn onderneming.

De oorspronkelijke tekst is terug te vinden op www.durftevragen.com

Al enige tijd werk ik met waardebepaling achteraf en ik kom regelmatig in contact met mensen die voor het eerst hiermee in aanraking komen. In de helft van de gevallen krijg ik  het  verzoek om een factuur te sturen met mijn gebruikelijke tarief, in de andere helft van de gevallen krijg ik een soort hulpvraag, vaak inclusief onzekere blik en ongemakkelijk gevoel van de vrager: ‘Hoe werkt dat?’  De verwarring is heel begrijpelijk, het is immers vrij nieuw en staat haaks op wat we gewend zijn in de wereld van uurtje-factuurtje, offertes schrijven en vaste inkomsten.

Gezamenlijk experiment

Voor mij is waardebepaling achteraf  ook een uitdagend experiment om elke keer alles te geven, in de voorbereiding, uitvoering en “nazorg” zodat ik ook echt waarde toevoeg voor diegene die een workshop volgt, een cursus of in coaching is. Er komen steeds meer mensen die mee willen gaan in het nadenken over de waarde van datgene wat ik heb geboden. Dat vraagt vertrouwen, verantwoordelijkheidsgevoel en open communicatie van alle betrokken. Het blijkt niet makkelijk te zijn en, hoera voor Fanny, zijn er dus nu de officieuze, geheel te rippen, verspreiden en verbeteren EHBW!

Eerste Hulp Bij Waardebepaling achteraf:

• Vergelijk wat de workshop, cursus, coaching je oplevert met de waarde van andere ‘diensten’ die net zo lang duren
• Een workshop kleien of breien kost al snel €50,-
• Een symposium kost al gauw €100,-
• Een goede coach kost makkelijk € 75,-  per uur
• Stel dat geld geen beperking zou zijn, wat zou je het dan waard vinden? Bedenk vervolgens wat dan passend is voor jouw situatie.
• Vraag jezelf af hoeveel moeite ik heb gedaan in de voorbereiding (zijn er onkosten?), het geven van de sessie en in de afhandeling. Neem dit mee in je waardebepaling
• Mensen geven soms een kleiner bedrag kort na de sessie en bedenken later nog eens wat de sessie echt waard was in hun leven/ werk als blijkt dat ze meer geld gaan verdienen/ hun dromen hebben verwezenlijkt/ een andere positieve verandering opmerken.

 Geld en appeltaart

Geld is belangrijk. Als ik alleen maar appeltaarten of wordpress-programmeurs  krijg ben ik ook dankbaar maar word ik vooral heel dik en kan ik een mooi IT bedrijf beginnen ipv die dingen waar mijn hart ligt.
Maar toch… is waardebepaling achteraf breder dan een nieuwe manier om geld te verdienen. Waar heb je zoveel van dat je daar makkelijk van kan weggeven? Kijk naar je eigen sociaal kapitaal, je kennis,  resources en vaardigheden die je zou willen delen. Ook mensen met een klein budget kunnen met gemak waarde terug geven. Denk in overvloed en mogelijkheden.
Al met al is het fijn dat je met mij afstemt hoe je je waarde uit wilt drukken zodat het voor mij ook goed is.

Verlanglijstjes
Om het je makkelijker te maken om (ook) op een andere manier je waarde uit te drukken heb ik een heel mooi verlanglijstje gemaakt met grote en kleine wensen, die brengen je misschien creatieve ideeën waar je mij heel blij mee maakt!

Feedback!
Het kan natuurlijk zijn dat je het niks waard vond, of dat je vindt dat je echt niet in de positie zit om waarde terug te geven. Geen probleem. Dat is het risico van het vak, dat ik werk met waardebepaling achteraf en dat risico loop ik graag. Gelukkig ben ik volwassen en vind ik feedback misschien niet altijd even makkelijk maar stel ik het wel op prijs omdat ik zo uitgedaagd wordt te leren. Liever goede feedback dan radiostilte!

Soortgelijke vragen kan je jezelf natuurlijk ook stellen bij andere gelegenheden waar je te maken hebt met waardebepaling achteraf. Bovendien hoef je niet alleen met deze vragen te worstelen. Werken met  waardebepaling achteraf, geeft jou de verantwoordelijkheid om na te denken wat het voor jou betekent. Maar het geeft ook de verantwoordelijkheid aan ons als professionals die met waardebepaling achteraf werken om met jou, op een prettige manier, in gesprek te gaan. Schroom dus NOOIT om dat gesprek met ons (of anderen) te voeren. Wat is het ergste wat je kan gebeuren als je het gesprek aangaat?